Ég: *geng 6 kílómetra og ýti á undan mér barni í kerru*
Heilsuúr: 17 skref! Hreyfðu þig, hlussan þín!
Ég: *vaska upp í tíu mínútur*
Heilsuúr: 1271 skref! Gaur! Svona á að gera þetta! Hér er medalía
*stíg inn í strætó*
*tek upp síma*
*reyni, reyni, reyni, reyni, aflæsi*
*leita að strætó-appi*
*hvað er ég eiginlega búinn að nota mörg öpp?!?*
*finn*
*nei bíddu, þetta er nýr miði! ég var með opinn miða*
*hvar ertu, opni miði?*
*nei, ekki þarna*
*þarna!*
*sýni*
Vagnstjóri:

6:54: *þrusk*
Rumska. Opna augun. Það tekur smástund að aðlagast myrkrinu, en það mótar fyrir hreyfingarlausri veru úti á miðju gólfi
Vera *hvíslar ofurlágt*: „Ég langar leika með bílinn“
Veran breytist hægt í Albert sem heldur á löggubíl
6:55: Vekjaraklukka: „Píp“
Þegar þú labbar í klukkutíma í rigningu í borg sem þú þekkir ekki vel til að spara kannski þrjú þúsund krónur og ákveður að taka strætó til baka með hjálp Google maps en svo fer strætóinn barasta ekkert leiðina sem hann á að fara
Það er semsagt ekki 60 metra labb á hótelið frá strætóstoppistöðinni heldur 1.600 metrar
Fyrir >2.000 árum: Eratosþenes, með prik, rökhugsun og heila: „Hananú! Jörðin er hnöttótt!“
Í gær: Kjánaprik, með jútjúb og sannfæringu um að það sé gáfaðra en allir hinir: „Jörðin er flöt! Af ástæðum sem meika ekkert sens er verið að ljúga að okkur!“