Í nokkur augnablik gær: Þetta er fullkomið!
Í dag: Þetta er ónýt panna

Kertasníkir var á þeim buxunum að tvær ungar stúlkur verðskulduðu kartöflur í skóinn, en merkilegt nokk höfðu örþreyttir foreldrar samband við hann (eftir krókaleiðum!) og fóru þess á leit að hann gæfi þeim bara eitthvað ómerkilegt í staðinn
Beiðnin var tekin til greina á þeirri forsendu að það sé alveg nógu fokkings erfitt að vakna illa sofinn klukkan hálfsjö á aðfangadag án þess að þurfa að díla við tvö ung börn með áfallastreituröskun
Sandra situr í sófanum, komin í náttföt. Í sjónvarpinu syngur Diddú aríu.
Pabbi: „Sandra, langar þig að syngja svona, fyrir framan fullt af fólki?’“
Sandra: *fitjar upp á nefið*
P: „Þú þarft ekki að syngja svona óperu eins og hún, ég meina langar þig að syngja eitthvað sem þú kannt og þér finnst skemmtilegt að syngja?“
Sandra: „Rassi rassi trallala?“