siggimus

Tag: börnin

  • Ung, ónefnd stúlka í heimsókn: „Mamma mín sér mjööööög vel. Þegar ég málaði með hvítu á hvítan vegg þá sá hún það!“

  • „En hvernig varð Jesúbarnið frægasta barnið?!? Það er bara barn!!?“

  • Í þrettán daga þurfti að benda Albert (2ja og hálfs) á að kíkja í skóinn sinn á hverjum morgni
    Að morgni jóladags er það fyrsta sem hann segir „Kíkja skó“

  • Telma: „Pabbi, hún er ekki að segja sviss sviss biss!“

    Pabbi: „Núú!? Hvað er hún þá að segja“

    T: „Sviss sviss bits!“

    P: „Jedúddamía!?“

  • nös á ketti

    Telma setur tvær skeiðar af hrísgrjónum og litla flís af kjúkling á diskinn.

    Pabbi er ekki impóneraður: *hnuss* „Þetta er ekki upp í nös á ketti!“

    T: „Júts!! Veistu hvað nös á ketti er lítil?“ *sýnir*

    Sandra: „Hver setur kjúkling í nös á ketti?“ ?

  • Þrjú börn: „Pabbi, megum við fá heitt kakó?!“

    Pabbi: „Jájá. Ég var að kaupa nýja dós. Bara ekki setja allt of mikið“

    3b: „Vei! Við getum sko alveg sjálf!“

    Pabbi: *lítur undan í 3 mínútur*

    Swiss miss dolla eftir að búið er að taka í þrjá netta bolla
    Swiss miss dolla eftir að búið er að taka í þrjá netta bolla

  • Díll aldarinnar

    Sandra og Telma suða um að fá að fara í sjoppu að kaupa nammi: „Pabbi, þú mátt eiga peninginn sem við fáum til baka!“

  • Í sjónvarpinu: „Gerum þetta saman! Byko“

    Albert: *fliss* „Píkó!“ 😀 😀

  • Fór lúpulegur beint af jólaballi barnanna í einu sjoppuna í hverfinu til að reyna í desperasjón á síðasta séns að skítredda nammi og gjöfum fyrir stofujólin á morgun.

    Hitti þar foreldra nær allra hinna barnanna í sömu dapurlegu erindagjörðum

  • Dóttir borðar brúna lagköku: „Er þetta búið til úr piparkökum?“

  • Nær

    Pabbi byrjar að vaska upp eftir kvöldmatinn.

    Telma er ekki búin að borða: „Heyrðu! Ég ætlaði að vaska upp!“

    P hættir að vaska upp: „Ó, fyrirgefðu!“

    T: „Pabbi, hver er nær, sá sem situr beint á móti mér eða sá sem situr á ská á móti mér?“

    P skilur ekkert: „Ööööö, sá sem situr beint á móti þér…“

    T: „Jahá! Samt heyrði mamma í mér en ekki þú þó hún hafi setið lengra í burtu“

  • Telma, nær sjö ára, veik í heimspekilegum pælingum: „Af hverju heitir þetta OSTAhnífur? Það er hægt að nota þetta til að skera allskonar!“

    Pabbi: „Er það?“

    T: „Já, kartöflur! Og gulrætur!“

    P: „Og melónur?“

    T: „Nauts! Ekki melónur!!“