Gerðum víkingabrauð niðrí fjöru í Norðurfirði
Fórum í ferð með Ferðafélagi barnanna






Gerðum víkingabrauð niðrí fjöru í Norðurfirði
Fórum í ferð með Ferðafélagi barnanna






Pabbi: *bendir* „Sérðu, þar sem eru strompar og skorsteinar, þar er Akranes.”
Barn:
„Ég sé enga strumpa!“
Ég, í apríl: Já, það er geggjuð hugmynd að ég verði heima í fjórar vikur í sumar og hugsi um börnin! Við getum gert svo margt æðislegt saman!
Líka ég, í júlí, 2 vikur búnar af 4: Grátandi inni á klósetti meðan börnin horfa á jóladagatal Skoppu og Skrítlu
Pabbi: „Ertu búin að taka til í herberginu þínu?“
Barn: „Já!“
P: „Nú er það? Vá! Ég ætla að kíkja“
B: „NEEEEEIIIII! EKKI KÍKJA!“
Átta ára reynir að kenna mátulega móttækilegri sex ára „að spila tefl“
„Þegar kóngurinn þinn er dauður drepast allir úr þínu liði“
Reglurnar
„Ég kalla þennan skák af því að hann má bara fara á ská!“
Um biskup
„Af hverju hopparðu ekki yfir þennan hest?“
Bendir á peð
Í þessu tjaldi ætlar lítil hugrökk Telma að sofa í nótt. Hún hafði varla tíma til að kveðja foreldra sína áður en hún hljóp út, ásamt örlítið eldri frænku sinni og ömmu.
Á sama tíma situr Sandra og fléttar vinaband fyrir móður sína úr litlum gúmmíteygjum. Glaðvakandi og eldhress, enda svaf hún nær allan daginn til að jafna sig á því að gubba í gærkvöldi og nótt

Telma: „Ég veit af hverju ömmur og dáið fólk eru sett ofan í jörðina.“
Pabbi: „Nú? Af hverju er það?“
T: „Annars fyllist allt af dánu fólki og ömmum!“