Héldum upp á daginn með því að rölta upp að Ljósárfossi í Hallormsstaðaskógi




Héldum upp á daginn með því að rölta upp að Ljósárfossi í Hallormsstaðaskógi




Í dag er ég í bol sem dætur mínar gerðu og gáfu mér í morgun af því ég á afmæli (nema á mínum aldri er eiginlega meira viðeigandi að segja gammæli en afmæli)
Já, ég er orðinn gamall. En í dag ég er soldið góður með mig. Rogginn. Allt að því drýldinn, því í gær gerði ég svolítið sem ég hef mögulega aldrei gert áður. Ég „hljóp“* í 20 mínútur. Í einu. SAMFLEYTT! Ég „hljóp“ 20 mínútur og það tók 20 mínútur, en ekki fjögur ár!
*Kannski segir það eitthvað um „hlaupa“stílinn hjá mér að á sunnudaginn kom maður á bíl þar sem ég „hljóp“ eftir Brautarholtsveginum. Hann stöðvaði bílinn, skrúfaði niður rúðuna, spurði hvort ég væri að hlaupa og bauð mér svo far

sumsé, fyrir að koma með ís fyrir alla (alla! ekki bara skemmtilega fólkið!) fékk siggimus sungið um sig:
hann er ekki dauður
en það líður að því
G. J. Briem
as is custom, siggimus brought goodies
as is custom, colleagues repaid him in song, a personal, private, unique rendering of the birthday ditty
for siggimus they had these kind (roughly translated) words:
he’s not quite dead
but it’s coming soon
G. J. Briem